Τρίτη, 24 Μαΐου 2016

Γιατί οι πρόσφυγες δεν παίρνουν το αεροπλάνο να ταξιδέψουν πρώτη θέση για τη Γερμανία και άλλα παρόμοια ερωτήματα





Είναι πολλά τα ερωτήματα που φαίνεται ότι βασανίζουν μια μερίδα συμπολιτών μας, όπως για παράδειγμα γιατί οι πρόσφυγες προτιμούν να θαλασσοπνίγονται από το να ταξιδέψουν πρώτη θέση με αεροπλάνο. Σε αυτό, αλλά και στα παρακάτω αγωνιώδη ερωτήματα που συλλέξαμε, προσπαθούμε να απαντήσουμε με την ανάρτηση αυτή. 

α. Γιατί αυτοί οι άνθρωποι επιλέγουν τη χριστιανική Ευρώπη και όχι τους ομόδοξούς τους λαούς;
β. Γιατί οι πρόσφυγες περνούν από την Ελλάδα και όχι από τη Βουλγαρία;
γ. Γιατί τα hotspot γίνονται στην Ελλάδα και όχι στην Τουρκία;
δ. Γιατί οι πρόσφυγες από τη Συρία και άλλα κράτη θαλασσοδέρνονται και πνίγονται στη Μεσόγειο στο δρόμο για την Ευρώπη και δεν παίρνουν ένα αεροπλάνο;
ε. Γιατί οι πρόσφυγες δεν κάθονται στη χώρα τους να πολεμήσουν και να την υπερασπιστούν;
στ. Γιατί, εκτός από τους Σύρους που έχουν πόλεμο, έρχονται και άλλοι όπως Ιρακινοί, Αφγανοί, Πακιστανοί και γιατί πρέπει και αυτοί να θεωρούνται πρόσφυγες;
ζ. Και καλά όλα αυτά, αλλά εμείς οι Έλληνες τι φταίμε για τους πολέμους που προκάλεσε η Δύση; 
η. Και αν αυτοί είναι πράγματι πρόσφυγες και αν εμείς πράγματι βοηθήσαμε έστω και λίγο στους πολέμους εναντίον των χωρών τους, ποιος μας αναγκάζει να τους δεχτούμε; Υπάρχει κάποιος νόμος;

Για να απαντήσουμε στα ερωτήματα αυτά ανατρέξαμε - εκτός των άλλων - σε πολλά από τα γνωστά συστημικά μέσα που δεν φημίζονται και για την αγάπη τους προς τους πρόσφυγες. Το αποτέλεσμα ήταν να αποδειχθεί ότι τα ερωτήματα αυτά που κατακλύζουν το διαδίκτυο και φιλοξενούνται σε πάρα πολλά ακροδεξιά ή ρατσιστικά - κρυφά ή φανερά - sites αποδεικνύονται αβάσιμα και κουτοπόνηρα.

Τα μόνα ερωτήματα στα οποία δεν μπορέσαμε να βρούμε απάντηση ήταν γιατί οι Σύροι πρόσφυγες έχουν smartphones καθώς και για το αν η προσπάθεια Ισλαμοποίησης της Ελλάδας σχεδιάστηκε από τους Χριστιανούς της Δύσης κατ'εντολή των Εβραίων. Ομολογούμε πως αυτά τα ερωτήματα μας ξεπερνούν


Τρίτη, 12 Απριλίου 2016

Από τα Τάγματα Ασφαλείας στην Απριλιανή Χούντα - Μέρος 8ο: Η βία και η τρομοκρατία γίνονται επίσημη κυβερνητική πολιτική μετά την εκλογική επιτυχία της ΕΔΑ στις εκλογές του '58 ( σχέδιο Περικλής, δημιουργία της Ένωσης Κέντρου, εκλογές βίας και νοθείας του '61)




Βρισκόμαστε στο 1958. Οι εκλογές του έτους αυτού αναδεικνύουν ως πρώτο κόμμα την ΕΡΕ του Κ.Καραμανλή αλλά η μεγάλη και δυσάρεστη έκπληξη για το αστικό πολιτικό σύστημα είναι η αναρρίχηση στη δεύτερη θέση της ΕΔΑ με ποσοστό 24,4%. Είναι φανερό πια σε όλους ότι οι εαμογενείς ψηφοφόροι του Κέντρου το εγκατάλειψαν, απογοητευμένοι τόσο από την πολυδιάσπαση του χώρου όσο και από το γεγονός ότι οι ηγέτες του Κέντρου ένιωθαν πολιτικά πιο κοντά στη Δεξιά από ότι στην ΕΔΑ. 

Όλο το αστικό πολιτικό σύστημα πλέον, αντιλαμβάνεται ότι το Κέντρο πρέπει να ενισχυθεί και να ενωθεί προκειμένου να αποτελέσει το ανάχωμα για όσους ψηφοφόρους στρέφονται προς τα αριστερά. Έτσι  ξεκινούν οι προσπάθειες που θα οδηγήσουν στη γέννηση της Ένωσης Κέντρου του Γ.Παπανδρέου, προσπάθειες που έγιναν με την ευλογία και τη βοήθεια της ΕΡΕ και των Αμερικανών.

Παράλληλα όμως με την κινητικότητα στο χώρο του Κέντρου  - η οποία δεν ήταν σίγουρο πότε και αν θα απέδιδε καρπούς  - έπρεπε να ληφθούν άμεσα και ριζικά μέτρα που θα εξάλειφαν κάθε πιθανότητα εκλογικής πρωτιάς της ΕΔΑ στις επόμενες εκλογές. Έτσι, δημιουργείται το σχέδιο "Περικλής" που θα τεθεί σε άμεση εφαρμογή στο δρόμο προς τις περιβόητες εκλογές βίας και νοθείας του 1961, τότε που  "εψήφισαν ακόμη και τα δέντρα"


Κυριακή, 20 Μαρτίου 2016

Ο Καμμένος και οι καημένοι




Μιλάνε για καιρούς δοξασμένους, και πάλι
Άννα μην κλαις, θα γυρέψουμε βερεσέ απ’ τον μπακάλη

Μιλάνε για του έθνους, ξανά, την τιμή
Άννα μην κλαις, στο ντουλάπι δεν έχει ψίχα ψωμί

Μιλάνε για νίκες που το μέλλον θα φέρει
Άννα μην κλαις, εμένα δε με βάζουν στο χέρι

Ο στρατός ξεκινά,  Άννα μην κλαις, 
Σαν γυρίσω ξανά θ’ ακολουθώ άλλες σημαίες

Ο στρατός ξεκινά

 Άννα μην κλαις 
ποίημα του Μπέρτολτ Μπρεχτ
απόδοση Μάριου Πλωρίτη


Ο Καημένος ο Καμμένος. Ζητάει την παραίτηση του Μουζάλα, αυτός που υπέγραψε το τρίτο Μνημόνιο που δένει το λαό της χώρας μας όμηρο στα χέρια ξένων εκβιαστών και τοκογλύφων

Ο Καημένος ο Μητσοτάκης. Αυτός και το κόμμα του ζητάνε την παραίτηση του Μουζάλα, αυτοί  που δεν έχουν κανένα πρόβλημα να πουλήσουν τα αεροδρόμια στους Γερμανούς, τα λιμάνια στους Κινέζους, τα τρένα στους Ρώσους, την ΕΥΔΑΠ στους Γάλλους 

Σάββατο, 27 Φεβρουαρίου 2016

Λαός που δεν θέλει να σώσει, δεν του αξίζει να σωθεί



Θα σας πώ πως έγινε
Έτσι είναι η σειρά

Ένας μικρός καλός άνθρωπος αντάμωσε στο δρόμο του, έναν χτυπημένο
Τόσο δα μακριά από κείνον ήτανε πεσμένος και λυπήθηκε
Τόσο πολύ λυπήθηκε
Που ύστερα φοβήθηκε

Πριν κοντά του πλησιάσει για να σκύψει να τον πιάσει, σκέφτηκε καλύτερα
Τι τα θες τι τα γυρεύεις
Κάποιος άλλος θα βρεθεί από τόσους γύρω,
να ψυχοπονέσει τον καημένο
Και καλύτερα να πούμε
Ούτε πως τον έχω δει

Και επειδή φοβήθηκε
Έτσι συλλογίστηκε

Τάχα δεν θα είναι φταίχτης, ποιον χτυπούν χωρίς να φταίξει;
Και καλά του κάνουνε αφού ήθελε να παίξει με τους άρχοντες

Άρχισε λοιπόν και εκείνος
Από πάνω να χτυπά

Αρχή του παραμυθιού καλημέρα σας


Πώς έγινε ένας κακός άνθρωπος
ποίημα της Ε.Βακαλό -1978


Παρασκευή, 29 Ιανουαρίου 2016

Από τα Τάγματα Ασφαλείας στην Απριλιανή Χούντα - Μέρος 7ο: Η Αριστερά ανακάμπτει προκαλώντας συναγερμό στο κράτος και στο παρακράτος (η απόδραση από τα Βούρλα, οι εκλογικές επιτυχίες της Αριστεράς, η εμφάνιση Καραμανλή, η ίδρυση της ΕΕΝΑ )



Βρισκόμαστε στα μέσα του 1954. Η κυβέρνηση Παπάγου εμφανίζεται πανίσχυρη και αυτό επιβεβαιώνεται από τις δέκα αναπληρωματικές εκλογές που ακολουθούν την εκλογική της νίκη το 1952. Σε όλες αυτές τις αναμετρήσεις, ο Συναγερμός αποσπά τοπικά κάθε φορά μεγαλύτερο ποσοστό από αυτό που είχε αποκτήσει στις εκλογές του Νοεμβρίου 1952.

Σύντομα, όμως, η κυβέρνηση Παπάγου αρχίζει να νιώθει τους πρώτους τριγμούς. Από τη μία έχουμε τη ρήξη του Παπάγου με τον δεύτερο ουσιαστικά τη τάξει άνθρωπο της κυβέρνησής του, το Σπύρο Μαρκεζίνη και από την άλλη την ασθένεια του Παπάγου, η οποία αφήνει πρακτικά ακέφαλο τον Ελληνικό Συναγερμό για μακρό χρονικό διάστημα.

Εν τω μεταξύ, η Αριστερά στις δημοτικές εκλογές του Νοεμβρίου του 1954 δείχνει να ξαναγεννιέται μέσα από τις στάχτες της, κάτι που αποδεικνύεται και στις επόμενες εκλογές. Πράγματι, στις εκλογές του 1956, ένα ευρύτατο σχήμα που συμπεριέλαβε κάθε δύναμη από την αντικαραμανλική Δεξιά του Τσαλδάρη και το Κέντρο μέχρι την ΕΔΑ, δημιουργεί ένα ευκαιριακό αντιπολιτευτικό μέτωπο - τη Δημοκρατική Ένωση - που καταφέρνει να έρθει πρώτο κόμμα σε ψήφους ξεπερνώντας την ΕΡΕ του Καραμανλή, αλλά - εξαιτίας του καλπονοθευτικού εκλογικού συστήματος - έρχεται δεύτερο σε αριθμό βουλευτών (!) και τελικά σχηματίζει κυβέρνηση η ΕΡΕ! 

Τα μηνύματα της ανάκαμψης της Αριστεράς, όμως, δε σταματούν εδώ. Στις εκλογές του 1958 η ΕΔΑ αναδεικνύεται αξιωματική αντιπολίτευση με ποσοστό 24,4% . Από την άλλη μεριά, το παρακράτος - που όπως έχουμε αναφέρει σε προηγούμενες αναρτήσεις μας φτάνει μέχρι την κορυφή της στρατιωτικής ιεραρχίας - είναι σε συνεχή επαγρύπνηση. Ο ΙΔΕΑ μετεξελίσσεται σιγά-σιγά στην ΕΕΝΑ (Εθνική Ένωσις Νέων Αξιωματικών), η οποία μετά από λίγα χρόνια θα αποκαλείται πλέον ομάδα Παπαδόπουλου, καθώς ο μετέπειτα αρχιπραξικοπηματίας ανέρχεται στην ηγεσία της συνωμοτικής αυτής ομάδας.

Ειδικά τα αποτελέσματα των εκλογών του 1958 που έφεραν την ΕΔΑ στην αξιωματική αντιπολίτευση, αναγκάζουν το κράτος και το παρακράτος να σχεδιάσουν και να λάβουν έκτακτα μέτρα ώστε να ματαιωθεί η πιθανότητα στις επόμενες εκλογές να συμβεί κάποιο "εκλογικό ατύχημα" και να έρθει η Αριστερά στην εξουσία. Οι κέρβεροι του συστήματος δε θα το επέτρεπαν ποτέ αυτό


Τρίτη, 22 Δεκεμβρίου 2015

Παράλογες (;) πολιτικές



Αναρωτιούνται πολλοί σήμερα πώς είναι δυνατόν μία κυβέρνηση να υποστηρίζει μέτρα κόντρα στην κοινή λογική, μέτρα που και η ίδια η κυβέρνηση αναγνωρίζει ότι δεν πρόκειται να λειτουργήσουν.

Μέτρα που ο κοινός νους αντιλαμβάνεται ότι – σε αντίθεση με τις μεγαλόστομες διακηρύξεις - θα οδηγήσουν στη φτωχοποίηση του μεγάλου μέρους του λαού και στη μείωση του προσδόκιμου ορίου ζωής, κάτι που το είδαμε να συμβαίνει στη Σοβιετική Ένωση μετά τη βίαιη κατάρρευση του σοσιαλιστικού -  πραγματικού ή όχι , αυτό είναι θέμα άλλης συζήτησης – συστήματος.  Μέτρα που έχουν οδηγήσει σε δεκάδες τουλάχιστον αυτοκτονίες όπως αναδεικνύουν οι μελέτες των τελευταίων ετών



Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2015

Όποιος πουλάει πατριωτισμό, δε χάνει ποτέ




28η Οκτωβρίου 1940

Το φασιστικό καθεστώς του Μεταξά που κυβερνούσε τη χώρα δεν υπέκυψε ή δεν τόλμησε να υποκύψει στις εκβιαστικές και παράλογες απαιτήσεις της Ιταλίας του Μουσολίνι. Έτσι, η δικτατορική κυβέρνηση, θέλοντας ή μη, πολέμησε και μαζί με αυτήν ένας ολόκληρος λαός με γενναιότητα και ενθουσιασμό. Ένας λαός που δεν είχε μάθει ακόμη τι σημαίνουν οι λέξεις "εναλλακτική", "προαπαιτούμενα", "έντιμος συμβιβασμός" , "βιώσιμη συμφωνία" ή "ισοδύναμα". 


28η Οκτωβρίου 2015

Ο Προκόπης Παυλόπουλος θα σταθεί εκστατικά ακίνητος μπροστά σε ένα στρατιωτικό άγημα με την ίδια ολύμπια ψυχραιμία που επέδειξε όταν ο Κασιδιάρης έδερνε μπροστά του τη Λιάνα Κανέλλη στο στούντιο του Αντένα

Ο Παναγιώτης Καμμένος θα σταθεί με τα δύο πόδια - και όχι με τα τέσσερα - πάνω σε ένα κόκκινο χαλί και θα ψέλνει παράφωνα και με κόμπο στο λαιμό τον Εθνικό ύμνο.

Ο Αλέξης Τσίπρας με κωμικά σοβαρό ύφος θα εξυμνήσει το μεγαλείο του λαού μας και θα κάνει αναφορά στην Εθνική Αντίσταση και στο ΕΑΜ

Ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος και  ο Παπανδρέου - λίγο πιο πίσω - θα χαμογελούν με ανακούφιση που μπορούν πλέον ξανά να κάθονται στην εξέδρα των επισήμων και να λένε και αυτοί το ποίημά τους

Η τηλεόραση θα μας μιλήσει για το γενναίο λοχία Ίτσιο που σκότωσε 240 Γερμανούς υπερασπιζόμενος το οχυρό Ρούπελ και μόλις τελειώσει το δελτίο ειδήσεων θα μας δείξει τον Πρέκα να επαναλαμβάνει τον ίδιο άθλο κατορθώνοντας όμως αυτός να μείνει ζωντανός

Ο λαός θα κοιμηθεί ευχαριστημένος από το θέαμα που παρακολούθησε και ήσυχος για το αξιόμαχο των ενόπλων δυνάμεων

Οι λογοκριτικοί κριοί θα καταγγείλουν όσους καταφεύγουν στην εύκολη και άσχετη πολιτικολογία και στην αδόκιμη σύγκριση ανόμοιων και με χρονολογική απόσταση γεγονότων


29η Οκτωβρίου 2015

Σε δύο ημέρες θα λήξει η προθεσμία για την πληρωμή της πρώτης δόσης του ΕΝΦΙΑ. Ο ηρωϊκός λαός μας θα στηθεί αγόγγυστα και με υπερηφάνεια στις ουρές των τραπεζών για να επιτελέσει το πατριωτικό του καθήκον. Τυχεροί, όσοι από αυτούς, μπορέσουν να δώσουν πάγια εντολή πληρωμής των υπόλοιπων δόσεων. Μακάριοι, τέλος, όσοι γνωρίζουν από e-banking ότι αυτοί κληρονομήσουσι την βασιλεία των Αγορών, των Επενδύσεων και της Ανάπτυξης με οποιοδήποτε κόστος.


Το παλιό φεύγει και το καινούργιο έρχεται. Γιατί όμως δε χαμογελάει κανείς; 


Τρίτη, 20 Οκτωβρίου 2015

Από τα Τάγματα Ασφαλείας στην Απριλιανή Χούντα - Μέρος 6ο: Η άνοδος του Πάγκαλου στην εξουσία και η ταύτιση του κράτους με το παρακράτος ( εδραίωση του ΙΔΕΑ, ίδρυση της ΚΥΠ, Κόκκινη Προβιά, εκτέλεση Πλουμπίδη )




Το φιλελεύθερο διάλειμμα 1950-1952 οδεύει προς το τέλος του καταδικασμένο σε αποτυχία από τις εσωτερικές αντιφάσεις των κεντρώων κυβερνήσεων της περιόδου αυτής, κυβερνήσεων στις οποίες ξεχωρίζει η μορφή του Νικόλαου Πλαστήρα.

Ενώ ο Πλαστήρας δήλωνε πως ο σκοπός του είναι η εθνική συμφιλίωση, δεν μπόρεσε ή δε θέλησε να έρθει σε σύγκρουση με το ακροδεξιό παρακράτος που την υπονόμευε. Ενώ δήλωνε πως είναι ενάντια στη θανατική ποινή, επί των ημερών του εκτελέστηκαν ο Μπελογιάννης και οι σύντροφοί του. Ενώ ένα από τα βασικά της συνθήματα της κυβέρνησής του ήταν η "ειρήνευση", επί των ημερών του η Ελλάδα εντάχθηκε στο ΝΑΤΟ και απέστειλε εκστρατευτικό σώμα στον πόλεμο της Κορέας.

Στον αντίποδα, η καθαρόαιμη Δεξιά με ηγέτη τον αρχιστράτηγο Παπάγο,  ήξερε τι ήθελε και πώς θα το πετύχει. Σίγουρη για το δρόμο του "νόμου και της τάξης" που θα ακολουθήσει, περίμενε με υπομονή να της δοθεί η ευκαιρία να ανεβεί στην εξουσία και να ολοκληρώσει με τον τρόπο αυτό τη νίκη των "εθνικόφρονων" δυνάμεων στον Εμφύλιο. 

Και η ευκαιρία αυτή δε θα αργούσε. Ο λαός προσβλέποντας - όπως πολλές φορές κάνει μέσα από την αδυναμία και την κούρασή του - σε ένα σωτήρα, θα εναπόθετε τις ελπίδες του σε κάποιον που του φαινόταν δυνατός και άρα ικανός για να τον κυβερνήσει. Αυτός ἠταν ο Παπάγος, ο οποίος θα αναδεικνυόταν σε παντοδύναμο πρωθυπουργό που θα ολοκλήρωνε το έργο που ξεκίνησε το "εθνικόφρον" στοιχείο μετά τη λήξη του Εμφυλίου και το οποίο η επαμφοτερίζουσα κυβέρνηση Πλαστήρα καθυστερούσε ή δυσκολευόταν να εφαρμόσει. 

Και αυτό το έργο θα ήταν η κατάπνιξη κάθε αντίθετης φωνής και η οικοδόμηση ενός κράτους πλήρως ελεγχόμενο από το κυβερνητικό κόμμα. Το παρακράτος γίνεται ένα με το κράτος φτάνοντας μέχρι τις υψηλότερες βαθμίδες του. "Εκκαθαρίσεις" στο χώρο της τοπικής αυτοδιοίκησης και των δημοσίων υπηρεσιών, παρακολουθήσεις πολιτών, συλλήψεις, εκτοπίσεις, εκτελέσεις, συνωμοσίες και άλλα πολλά επιστρατεύονται προκειμένου να εξαλειφθεί  ο "κομμουνιστικός" κίνδυνος.

Για τη διευκόλυνση της πάταξης του "κομμουνιστικού κινδύνου" ιδρύεται η Κρατική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΚΥΠ) υπό τις οδηγίες και τη χρηματοδότηση της CIA. Παράλληλα αναπτύσσεται το δίκτυο της Κόκκινης Προβιάς, του ελληνικού παραρτήματος ενός παραστρατιωτικού δικτύου που δημιούργησαν η CIA και η βρετανική Μ16, σε συνεργασία με το ΝΑΤΟ.

Η χώρα πλέον έχει δεθεί χειροπόδαρα από τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες οι οποίες, σε πλήρη συνεργασία με τους ντόπιους "εθνικόφρονες" υποτακτικούς τους, θα κάνουν τα πάντα προκειμένου να εμποδίσουν την άνοδο της Αριστεράς στην εξουσία


Σάββατο, 25 Ιουλίου 2015

Από το Ποτέ Ξανά Μνημόνια στο Δεν Υπάρχει Άλλη Εναλλακτική





το κόλπο είναι στημένο και στα μέτρα σας
ξεγράψτε με απ’ τα κατάστιχά σας
………………………………………….
συνένοχο στο φόνο δε θα μ’ έχετε


Ο πολιτικός χρόνος που βιώνουμε τα τελευταία πέντε χρόνια είναι τόσο συμπυκνωμένος που προλάβαμε να δούμε το ΠΑΣΟΚ να εξαφανίζεται και τη Νέα Δημοκρατία να  χάνει τη μισή της δύναμη. 

Παρακολουθούμε επίσης σε πραγματικό χρόνο το ΣΥΡΙΖΑ να ανδρώνεται, να ωριμάζει και να σαπίζει. Στην πραγματικότητα, ο ΣΥΡΙΖΑ σάπισε πριν καν ωριμάσει.

Εν πάσει περιπτώσει, καλύτερα που ξεκαθάρισαν νωρίς τα πράγματα για να προλάβει ο καθένας μας να τοποθετηθεί έγκαιρα απέναντι στις νέες πολιτικές προκλήσεις και να μη σέρνεται δέσμιος της πιθανότητας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί κάποια στιγμή να τολμήσει να κάνει πράξη αυτά για τα οποία ψηφίστηκε και ανέβηκε στην εξουσία.

Όσοι πουν ότι δεν έβλεπαν τα ανησυχητικά δείγματα της πορείας του ΣΥΡΙΖΑ, φοβάμαι ότι είτε δεν είναι ειλικρινείς είτε εθελοτυφλούσαν. 


Κυριακή, 19 Ιουλίου 2015

Ο Σύριζα μπορεί να τελείωσε, η Αριστερά όμως όχι


Η τελευταία φωτογραφία του Σαλβαδόρ Αλιέντε λίγο πριν πεθάνει 
με το όπλο στο χέρι πολεμώντας για το λαό και τις ιδέες του

Η ρήξη τελικά έγινε. Όχι όμως αυτή που περίμεναν πολλοί από το ΣΥΡΙΖΑ αλλά μια ρήξη στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν είναι απαραίτητα κακό αυτό. Θεωρούμε ότι έπρεπε να γίνει για να διαλυθούν από τη μία οι αυταπάτες και από την άλλη να βγει λόγος καθαρός, αληθινός. Ποιος είναι με τι, ποιος είναι με ποιον.
Από τη μία λοιπόν είναι οι ρεαλιστές που διατείνονται πως προσπάθησαν όσο μπορούσαν και δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτε περισσότερο. Από την άλλη είναι οι οπαδοί της ρήξης, αυτοί που εξακολουθούν να πιστεύουν ότι η υπακοή σε μνημόνια είναι ένας φαύλος κύκλος που δε θα βοηθήσει σε τίποτα την πλειοψηφία του λαού και αντιθέτως θα επιφέρει μείωση του βιοτικού επιπέδου και των δικαιωμάτων του.

Είναι γεγονός ότι οι ρεαλιστές έχουν μια λογική μου μπορεί να πείσει. Ότι δηλαδή με την ανυπακοή και τη ρήξη τα πράγματα θα εξελιχθούν χειρότερα από ό,τι  θα εξελιχθούν αν υπακούσουμε στις εντολές. Με λίγα λόγια υποστηρίζουν ότι το μνημόνιο πράγματι θα φέρει κακά, αλλά αν δεν υπακούσουμε τα κακά θα είναι περισσότερα.

Δικαίωμά τους είναι η στροφή προς το "ρεαλισμό". Δικαίωμά τους είναι ο επανακαθορισμός. 

Αυτό που δεν είναι δικαίωμά τους είναι να συνεχίζουν να διεκδικούν όρους που δεν τους ανήκουν. Γιατί επιμένουν να αυτοπροσδιορίζονται ως αριστεροί; Γιατί επιμένουν να αυτοπροσδιορίζονται ως μέλη της Ριζοσπαστικής Αριστεράς; Γιατί επιμένουν να επικαλούνται τους αγώνες του ΕΑΜ, τον Τσε Γκεβάρα, το Φιντέλ Κάστρο, τον Αλιέντε, το Πολυτεχνείο;